Hayat…

Hayat Yorum Ekle

Yorgunum yine, boğuşmaktan, konuşmaktan, anlatmaktan yoruldum.

Galiba en çok benim ihtiyacım var sessizlik meditasyonuna…

Fotoğraflara bakıyorum, inceliyorum, düşünüyorum, kararlar veriyorum kendi kendime ve zaman acımasızca geçip gidiyor. Çok istiyorum hamile kalmayı galiba. Her ne kadar ağaç meditasyonundan sonra rahatlamış  olsam da, takıntı halinden çıkmış olsa da, sanırım tüm arkadaşlarım yavaş yavaş çoluk çocuğa karışmakta olduğundan zorlanıyorum. Fotoğraflarına bakıyorum, kendi zamanımı bekliyorum. Bazen sorumluluklardan yorulduğumda, bir de çocuk kararı ve özgürlüğünü yitirme korkusu çok ağır geliyor, kaçmak istiyorum. Sonra tekrar annelerin aslında ne kadar güzel bir hayatları olduğunu görüyorum. Fotoğraflar, adımlar, sesler ne kadar zor ama bir o kadar değerli ve güzel bir meslek. Ardından kendi annemi düşünüyorum, kendi problemlerimi, belki bazen yanlışlarımı ve yapmam gerekenleri…Dönüp duruyor her şey aklımda…Hep sorgu, hep sual, hep özgürlük ve hep kaçma isteği, tuhaf bir döngü. Dönüp duruyorlar aklımda…ve duracaklar; ta ki bir yerde küçük bir şey canlanana kadar…

 





Yorum Bırak