Meditasyon…

Hayat, Yoga Yorum Yok »

Zeynep, pastoral vadide ağaçların enerjisini hissetme meditasyonu yaptırdı. Dedi ki, gidip ağaçların etrafınızın enerjisini hissedin. Gittim bende, kalbimin ne istediğini düşünerek yürüdüm… Yavaşça…Çiftliği bir gün önce bolca gezmiş olmamıza rağmen, görmediğim ne kadar çok şey olduğunu farkettim. Bir sürü güzellikle doluydu ancak yavaşlayınca görebildim hepsini. Yavaşlayınca hissettim hepsini…

green tree 300x187 Meditasyon...Küçük bir kaplumbağa geçti önümden, bir dalı korumaya almıştı birileri, gördüğümün dışında bir çok bahçe vardı üzerlerinde isimler yazan…Benimle aynı frekanstaki ağacı aradım ve sonunda gördüm. Sarıldım ona, yanağımı bir dala uzattım ve regl olup hamile olmadığımı anladığımı ve nasıl yıkıldığımı anlattım ona, sözlerle değil ama hislerle…Ağladım kucağında, ana kucağı gibiydi, ne kadar ihtiyacım vardı anne sıcaklığına…Anlatamadığım hisleri içimden atmaya…

Dedim ki, neden olmuyor? Neden bir çocuk dünyaya getiremiyoruz. Aşkımızın meyvesi neden olmuyor.

Döndü ve konuştu benimle, tam altında ona sarılırken…

“Ben yalnızca 1 ay meyve verebiliyorum, her şeyin zamanı var, senin de zamanın gelecek” dedi.

Ona hak verdim, ağladım, hüznümü gömdüm toprağa ve geri döndüm yoga salonuna içimde cevabı bulmuş olmanın verdiği huzurla…

Etiketler:, , , , , , , ,

Zeynep Çelen ile Pastoral Vadi Yoga Kampı

Hayat, Yoga Yorum Yok »

14-18 ağustos arasında muazzam bir yoga kampı deneyimi yaşadım. Muhteşem insanlarla tanıştım, o kadar ki Zeynep hoca bile, birbiriyle bu kadar rahat kalabilen başka bir grup görmemiştim dedi icon smile Zeynep Çelen ile Pastoral Vadi Yoga Kampı Zaten daha gider gitmez, Eda, Derya, Karen, Gülhan, Tuğrul ile muhabbet etmeye başladık ve bırakın muhabbet etmeyi kahkahalar atıyorduk icon smile Zeynep Çelen ile Pastoral Vadi Yoga Kampı

Enerjisi çok yüksek bir grup vardı ve Zeynep hocanın içtenliği de gruba yansıdı. Herkes göründüğü gibiydi…Tam anlamıyla. İlk defa kendimi bu kadar yakın hissettim birilerine… Benim düşündüğümü düşünüyor, benim istediklerimi istiyor, onlarda arıyorlardı.

Zeynep son derste; “bakın, görün birbirinizi, karşınızdakinde gördüğünüz ışık sizin de ışığınız, başkasında kendinizi görüyorsunuz” dedi. Aynen öyleydi hislerim sanki. Aklımdan, kalbimden ne geçiyorsa ya birinin ağzından ya Zeynep’in ağzından bir ses olarak çıkıyordu.Biri karşılık veriyor, başkası demek istediğimi daha iyi söylüyor, öbürü ne hissetmem gerektiğini söylüyordu, gerçekte ne istediğimi…Birbirlerinde kendilerini arayan ve bulan küçük bir gruptuk biz. Kalkmak ve gitmek istemedik o son yaptığımız çemberden, enerjisi bizi odanın ortasına mıhlamıştı. Paylaşmak hepimizi zenginleştirdi.

Ve ben yalnızlığımın sesini o kadar az duydum ki orada, gerçekte neye ihtiyacım olduğunu çok daha iyi anladım. İçimde yeni bir dönem başlıyor, değişim kaçınılmaz, hissetmek hep var artık, yepyeni dostlarım olacak ve ben içimde bulduğum bu güzel yeri kaybetmeyeceğim.

Hepinize tekrar tekrar teşekkürler.

Namaste.

H.

Etiketler:, ,